گفتاردرمانی در منزل برای کودکان و بزرگسالان

گفتاردرمانی تنها مخصوص کودکان نیست. برخی بزرگسالان پس از سکته مغزی، آسیب مغزی یا بیماری‌های عصبی ممکن است در صحبت‌کردن، پیدا کردن کلمات، درک زبان، خواندن، نوشتن یا بلع دچار مشکل شوند.

یکی از مشکلاتی که ممکن است پس از سکته مغزی ایجاد شود آفازی است. در این شرایط، گفتاردرمانگر توانایی‌های ارتباطی بیمار را ارزیابی کرده و براساس وضعیت فرد، اهداف توانبخشی مناسب را تعیین می‌کند.

اگر مشکل گفتار بیمار با بیماری‌های عصبی مرتبط باشد، ممکن است در کنار گفتاردرمانی نیاز به ویزیت متخصص مغز و اعصاب در منزل نیز وجود داشته باشد.

در بیمارانی که علاوه بر مشکلات گفتاری دچار ضعف حرکتی یا محدودیت عملکردی هستند، بررسی طب فیزیکی در منزل نیز می‌تواند بخشی از برنامه توانبخشی باشد.

گفتاردرمانی برای اختلال بلع

برخی بیماران علاوه بر مشکلات گفتار و ارتباط، در جویدن یا بلع غذا و مایعات نیز دچار مشکل می‌شوند. به این وضعیت دیسفاژی یا اختلال بلع گفته می‌شود و در بعضی موارد گفتاردرمانگر یکی از اعضای تیم ارزیابی و توانبخشی بیمار است.

تمرین‌های بلع، تغییر وضعیت سر یا تغییر غلظت غذا و مایعات نباید بدون ارزیابی تخصصی برای همه بیماران اجرا شوند. نوع مداخله به علت و شدت اختلال بلع بستگی دارد.

اگر بیمار هنگام خوردن یا نوشیدن دچار خفگی شدید، دشواری تنفس، کاهش هوشیاری یا علائم حاد می‌شود، اولویت با دریافت خدمات پزشکی مناسب است و گفتاردرمانی در منزل جایگزین خدمات اورژانسی نیست.